Ilustrowany Atlas Dawnej Warszawy

Oprawa: twarda, Format: 18x25,5 cm, Stron: 256, 22 mapy, 137 pocztówek, 2013 r., wersja po polsku, wersję agielską można kupić tutaj


To fascynująca wędrówka przez ostatnie, jakże dramatyczne stulecie dziejów Warszawy. Drobiazgowa skrupulatność Autora zaowocowała jedynym w swoim rodzaju planistycznym zbiorem danych ukazującym dzieje stołecznej zabudowy w XX wieku. Datowania arkuszy lindleyowskich z przełomu XIX i XX wieku odpowiadają reprodukcje pocztówek z kolekcji Autora, które wraz z opisami, wspaniale ilustrują dość przecież abstrakcyjny obraz zaprezentowany na wielobarwnych mapach.


Arkusze map, bazujące na słynnych mapach Lindleya, ilustrują zabowę sprzed 1900 roku oraz inwestycje budowlane w latach 1901–1939. W atlasie znajdziemy informacje, które budynki zostały spalone, rozebrane, zrekonstruowane itd. oraz 137 pocztówek z widokami dawnej Warszawy z przełomu XIX i XX wieku wraz z odnośnikami do map wskazującymi miejsce i kierunek wykonania zdjęcia.

Osoby, ktore zetknęły się w przeszłości z papierowym wydaniem Geogazety pewnie pamiętają cykl "Warszawa na starej pocztówce". Autor - Robert Marcinkowski - pracował przez kilka lat nad opracowaniem atlasu mającego na celu porównanie obecnej zabudowy z tym, co miało miejsce w Warszawie w pierwszej połowie XX w. Całość została zilustrowana reprodukcjami przedwojennych pocztówek przedstawiajacych Warszawe, jakiej juz nie ma. Ich opisy to efekt doskonałej znajomości historii Warszawy, dociekliwości, a także wyobraźni i poczucia humoru autora. Oto kilka zdań o atlasie z artykułu J.S. Majewskiego, który ukazał się w Gazecie Wyborczej:

"Takiego atlasu Warszawa jeszcze nie miała. Widać na nim niemal wszystko, co działo się z zabudową miasta między rokiem 1900 a 1945. (...) W atlasie punkt wyjścia stanowi plan Williama Heerleina Lindleya z początku XX w. opracowany w związku z rozbudową sieci kanalizacyjnej miasta. (...)

Autor atlasu oddzielnymi kolorami zaznaczył budynki istniejące przed rokiem 1900, domy zbudowane później do wybuchu drugiej wojny światowej i domy drewniane istniejące dłużej niż sto lat. Zaznaczył budynki, które przetrwały do dziś, te, które zostały kompletnie zniszczone w czasie wojny, te tylko wypalone, oraz takie, które zburzono już po roku 1945. Praca jest dziełem iście benedyktyńskim, znajdziemy na niej nawet takie szczegóły jak podwórka-stnie zlikwidowane po 1945 r., dawne przebiegi alejek w ogródkach i sadach oraz masę innych szczegółów. Na przedwojenną siatkę ulic nałożony jest też ich współczesny przebieg. (...)"

Ulotka o książce