Kategorie

Prezent


Przy każdym zamówieniu
otrzymujecie 
w prezencie 
imienne naklejki na książki 

 

Nasza oferta

Ocena bezpieczeństwa płaskich konstrukcji prętowych w aspekcie teorii przystosowania

Autor: Stanisław Żukowski
Dostępność:
Nakład wyczerpany

Oprawa: miękka, Format: 16,7x23,7 cm, Stron: 147,  2006 r.

W pracy przedstawiono algorytm probabilistycznej oceny bezpieczeństwa płaskich konstrukcji prętowych wykonanych z materiałów sprężysto idealnie plastycznych. Algorytm obejmuje dwa zasadnicze zagadnienia: określanie warunków granicznych na podstawie teorii przystosowania i ocenę bezpieczeństwa konstrukcji z wykorzystaniem teorii niezawodności. Ukazano także
 rys historyczny teorii przystosowania oraz wyniki badań doświadczalnych uzasadniające wybór tej teorii jako podstawy oceny bezpieczeństwa konstrukcji wykonanych z materiałów sprężysto idealnie plastycznych. Przedstawiono też podstawowe założenia i twierdzenia tej teorii.


Spis treści:
Podstawowe oznaczenia
1. Cel i zakres pracy
1.1. Cel pracy
1.2. Zakres pracy
2. Podstawy teorii przystosowania układów prętowych
2.1. Wstęp
2.2. Założenia podstawowe
2.3. Istota i kryteria teorii przystosowania
2.4. Twierdzenia statyczne o przystosowaniu
2.4.1. Twierdzenie Melana dla kontinuum materialnego
2.4.2. Twierdzenie o przystosowaniu wyrażone poprzez siły przekrojowe
2.4.3. Twierdzenie Bleicha i Bleicha-Melana.
2.4.4. Przystosowanie układów prętowych o przekrojach monosymetrycznych
2.5. Twierdzenia kinematyczne o nieprzystosowaniu
2.5.1. Twierdzenie kinematyczne dla kontinuum materialnego
2.5.2. Twierdzenie kinematyczne o nieprzystosowaniu wyrażone przez siły przekrojowe
2.5.3. Twierdzenie kinematyczne Neala
3. Wyznaczanie warunków granicznych dla konstrukcji
3.1. Wstęp
3.2. Wykorzystanie programowania liniowego do określania warunków granicznych dla konstrukcji
3.3. Warunki przystosowania w ujęciu programowania liniowego w przypadku uwzględniania zginania
3.3 .1. Układy prętowe o przekrojach idealnie dwuteowych
3.3.2. Układy prętowe o przekrojach bisymetrycznych
3.3.3. Układy prętowe o przekrojach monosymetrycznych
3.3.4. Układy prętowe o przekrojach hybrydowych
3.4. Warunki przystosowania w ujęciu programowania liniowego w przypadku uwzględniania zginania z udziałem sił podłużnych
3.4.1. Układy prętowe o przekrojach bisymetrycznych
3.4.2. Układy prętowe o przekrojach monosymetrycznych
3.5. Warunki przystosowania w ujęciu programowania liniowego w przypadku uwzględniania naprężeń normalnych i tnących
3.5.1. Wprowadzenie
3.5.2. Przekroje typu prostokątnego
3.5.2.1. Zginanie i ścinanie
3.5.2.2. Zginanie, rozciąganie i ścinanie
3.5.3. Przekroje typu dwuteowego
3.5.3.1. Zginanie i ścinanie
3.5.3.2. Zginanie, rozciąganie i ścinanie
3.5.4. Quasi-linearyzacja warunku plastyczności na poziomie przekroju
3.6. Algorytm określania zapasu bezpieczeństwa
4. Podstawowe miary i metody oceny bezpieczeństwa
4.1. Wstęp
4.2. Prawdopodobieństwo awarii
4.3. Współczynnik bezpieczeństwa
4.4. Wskaźniki niezawodności
4.4.1. Wskaźnik niezawodności Comella
4.4.2. Wskaźnik niezawodności Rosenblutha-Estevy
4.4.3. Wskaźnik niezawodności Hasofera-Linda
4.5. Metody FORM i SORM
4.6. Metody symulacyjne
4.6.1. Metoda Monte Carlo
4.6.2. Metoda symulacji ważonej
4.6.3. Metoda warunkowej wartości oczekiwanej
4.6.4. Metoda adaptowanej warunkowej wartości oczekiwanej
4.6.5. Metoda symulacji kierunkowej
4.7. Metodyaproksymacyjne
4.7.1. Metoda powierzchni odpowiedzi
4.7.2. Aproksymacja gęstości prawdopodobieństwa zapasu bezpieczeństwa wielomianami ortogonalnymi
4.8. Metody numerycznego obliczania momentów probabilistycznych
4.8.1. Metodaperturbacyjna
4.8.2. Wykorzystanie rozwinięcia Neumanna
4.9. Metoda iteracyjna wyznaczania wskaźnika niezawodności Hasofera-Linda
5. Niezawodność konstrukcji
5.1. Modele niezawodnościowe konstrukcji
5.2. Niezawodność systemu
5.3. Oszacowanie sumy i iloczynu zdarzeń zaleźnych
6. Przykłady ilustrujące zastosowanie proponowanego algorytmu
6.1. Przykład 1
6.2. Przykład 2
7. Podsumowanie
Literatura

Przedstawiono liniowe warunki przystosowania wyrażone poprzez siły przekrojowe, dla przekrojów bisymetrycznych w przypadku zginania, w przypadku zginania z udziałem siły podłużnej oraz w przypadku zginania z udziałem siły podłużnej i poprzecznej. Wskazano na nieścisłość istniejącego twierdzenia statycznego dla zginanych elementów o przekroju monosymetrycznym i wyprowadzono, wyrażone poprzez siły przekrojowe, zlinearyzowane warunki przystosowania w przypadku zginania oraz zginania z udziałem siły podłużnej.

Podobnie jak w przypadku teorii przystosowania, na podstawie literatury przedstawiono rys historyczny rozwoju teorii niezawodności. Scharakteryzowano podstawowe miary i metody ich określania stosowane w teorii niezawodności. Zaproponowano iteracyjny algorytm wyznaczania wskaźnika niezawodności Hasofe-
ra-Linda.

Przedstawiono szczegółowe związki umożliwiające ocenę bezpieczeństwa płaskich konstrukcji prętowych o przekrojach jednorodnych i hybrydowych wykonanych z materiałów sprężysto idealnie plastycznych.  Zilustrowano zastosowanie proponowanej koncepcji oceny bezpieczeństwa konstrukcji dwoma przykładami. Przedstawiono wyniki kilku rozwiązań tych przykładów ilustrujące różne elementy proponowanego algorytmu.