Kategorie

Prezent


Przy każdym zamówieniu
otrzymujecie 
w prezencie 
imienne naklejki na książki 

 

Nasza oferta

O strukturze przestrzennej obiektów architektonicznych

Wydawnictwo: Śląsk
Autor: Andrzej Maciej Niezabitowski
Dostępność:
Wysyłamy w ciągu 24h
60,00 zł

ISBN 978-83-7164-959-2

Oprawa: miękka, Format:  16x23,5 cm, Stron: 586, 2017 r. 

„ …Autor zauważa, że budynki powstałe w różnych epokach i różnych kręgach kulturowych cechują się charakterystycznymi własnościami wspólnymi, tworzącymi uniwersalne związki przestrzenne, niezależnie od daty i miejsca powstania budynku. W tym kontekście formy architektoniczne tworzą specyficzne kategorie strukturalne, które można opisać w sposób ścisły i usystematyzowany. … Poruszony w pracy problem badawczy dotyczy zagadnień klasyfikacji oraz ewolucji form architektonicznych i ma charakter diagnostyczny. Systematyka jest tu zarówno narzędziem badawczym jak i celem poznania naukowego, ma charakter jakościowy i w przeważającej części wykorzystuje narrację opisową uzupełnioną graficzną wizualizacją. … Recenzowana praca stanowi kompleksowe ujęcie zagadnień związanych z morfologią przestrzeni architektonicznej. W opracowaniu połączono zagadnienia teoretyczne i metodologiczne z analizą konkretnych przykładów architektonicznych. Książka zawiera wiele odniesień do teorii systemów, geometrii, psychologii percepcji, estetyki i wybranych koncepcji filozoficznych.”
Prof. dr hab. inż. arch. Wojciech Bonenberg


Prof. dr hab. inż. Andrzej Niezabitowski, architekt, emerytowany profesor zwyczajny. Praca na Wydziale Architektury Politechniki Śląskiej (od 1968 do 2013). Doktorat w. 1973 r., habilitacja w 1983 r. Tytuł naukowy profesora w 1996 r. Dziekan Wydziału Architektury Pol. Śl. (1992 -1998), kierownik Katedry Historii i Teorii na Wydziale Architektury Pol. Śl (1991 – 2013). Opublikował ok. 60 samodzielnych artykułów naukowych w czasopismach krajowych i zagranicznych oraz 3 książki w języku polskim. W swoich pracach zajmuje się teorią architektury i nauką o architekturze. Zajmował się także dydaktyką historii i teorii architektury na Wydziale Architektury Politechniki Śląskiej. Odbył liczne staże naukowe w uczelniach zagranicznych (m.in. Escuela Technica d’Arquitectura de Barcelona oraz Cambridge University, UK). Był członkiem wielu stowarzyszeń naukowych. m.in. IAPS (International Association for People-Behaviour Studies, Kingston UK). Był też koordynatorem międzynarodowego programu edukacyjnego w ramach TEMPUS JEP.
 
Spis treści:

1. Wstęp do badań układów przestrzennych w architekturze. Założenia
badawcze i uwagi metodologiczne
Wprowadzenie
Struktura przestrzenna obiektu architektonicznego jako autonomiczny
obszar badań
Pojęcie architektoniki
Pojęcia struktury i systemu
Morfologia przestrzeni architektonicznej a podejście
strukturalistyczne
Morfologia przestrzeni architektonicznej a ujęcie systemowe
Uwagi terminologiczne

2. Wstęp do opisowej teorii przestrzeni architektonicznej. Wprowadzenie
Co to jest przestrzeń?
Co to jest przestrzeń architektoniczna?
Podstawowe założenia opisowej teorii przestrzeni architektonicznej
Obiekt architektoniczny jako zespół powszechników przestrzennych
Poziomy analizy przestrzennej obiektów architektonicznych

3. Pierwszy poziom analizy układów przestrzennych. Analiza substancjaln
Analiza percepcyjno-wizualna substancji
Główne elementy teorii postaci
Podstawowe elementy ekologicznej teorii percepcji Jamesa Gibsona
Zarys teorii percepcji wizualnej Davida Marra oraz Irwinga Biedermana
Substancja, powierzchnia i ośrodek
Pojęcie budulca i jego rodzaje
Pojęcie obszaru przestrzennego i artykulacji przestrzeni
Struktura obszarów przestrzennych i ich rodzaje
Niejednorodność substancjalna obszarów przestrzennych

4. Drugi poziom analizy przestrzennej. Morfologia przestrzeni
architektonicznej: podstawowe elementy przestrzenne i ich cechy
Analiza konturowo-sylwetowa jako podstawa wyodrębniania
części składowych obiektu przestrzennego Podstawowe elementy przestrzenne i ich percepcyjne wyodrębnianie
Problemy opisu obiektów przestrzennych – cechy i ich rodzaje
Opis obiektu przestrzennego w kategoriach cech kardynalnych
Cechy kardynalne opisujące kształt
Cechy kardynalne opisujące rozmiary
Ukierunkowanie jako cecha kardynalna
Podstawowe rodzaje artykulacji

5. Trzeci poziom analizy przestrzeni architektonicznej. Składnia –
artykulacja pustki, powierzchni, bryły i wnętrza
Układ przestrzenny jako system
Pojęcie architektonicznego systemu przestrzennego
Cechy składniowe (cechu całości układu)
Procedura analizy systemowej układów przestrzennych

6. Podstawy ogólnej systematyki układów przestrzennych w architekturze
Wstęp
Typologia ogólna systemów architektonicznych
Układy powłok i układy wnętrz

7. Przykładowa analiza systemu przestrzennego wybranego obiektu
architektonicznego. Studium przypadku
Wstęp
Analiza systemu przestrzennego w zakresie orientacyjnym
Opis ogólny obiektu
Opis analityczny
Określenie zespołu cech przestrzennych całości systemu
(ustalenie syndromu systemowego). Cechy morfologiczne kardynalne
Wyszczególnienie głównych elementów składowych systemu
(określenie składu systemu)
Określenie zespołów cech przestrzennych charakteryzujących
wyodrębnione makroelementy składowe systemu (czyli ustalenie ich
syndromów)
Cechy składniowe systemu (syntaktyka)